Esad Mekuli(1916-1993) - Biografia
Poeti Esad Mekuli lindi më 17.12.1916 në Plavë, ndërsa vdiq më 6 gusht 1993 në Prishtinë.
Kreu gjimnazin më 1936 në Pejë, fakultetin e veterinarisë në Beograd, ku doktoroi më 1959.
Si gjimnazist ka shkruar romanin Vendeta – hakmarrja
Gjatë studimeve është burgosur tri herë, sidomos kur kundërshtoi traktin për shpërnguljen e shqiptarëve në Turqi.
Në vitin 1940 qëndroi në burgun famëkeq të Glavinjaqës në Beograd, nga u lirua në prag të kapitullimit
të Jugosllavisë mbretërore.
Më 1942 burgoset në Kullën e Sheremetit, për shkak të bashkëpunimit me Lëvizjen antifashiste.
Në fund të vitit 1943 u bashkohet aradheve partizane, si redaktor i gazetës ilegale Lirija.
Pas luftës Esad Mekuli ishte kryeredaktor i revistës letrare Jeta e re 1949-1972, e cila kultivoi penat e reja letrare; kryetar i parë i Shoqatës së Shkrimtarëve të Kosovës; kryetar i parë i Akademisë së Shkencave dhe të Arteve të Kosovës 1975-1970, anëtar me korrespondencë i disa akademive republikane në ish–Jugosllavi; kryeredaktor për Kosovën në Redaksinë e Eciklopedisë së Jugosllavsë, dy vëllimet e së cilës janë botuar edhe shqip.
Ka përkthyer vepra letrare nga serbokroatishtja në shqip dhe anasjelltas disa vepra letrare e antologji të poezisë shqipe .
Poezitë e Esad Mekulit janë përkthyer në gjuhët serbe, kroate, sllovene, maqedonase, hungareze, italiane etj.
Janë prezantuar në të gjitha antologjitë e poezisë shqipe, por edhe në ato botërore.
Esad Mekuli ka shkruar edhe me pseudonimet Sat Nokshiqi dhe Sat Hoxha.
Veprat letrare të Esad Mekulit janë :
Për ty, Prishtinë, 1955, 1963, 1967
Dita e re, Prishtinë, poezi për të rinj, 1966
Avsha Ada, Prishtinë, 1971
Vjersha, Prishtinë, 1973
Brigjet, Prishtinë, 1981
Rini e kuqe, Prishtinë, 1984
Në mes të dashurisë dhe urrejtjes, Tiranë, 1986
Dita që nuk shuhet, Prishtinë, 1989
Qëndresë urtësie, ASHAK, Prishtinë, 1996
Poeti Esad Mekuli lindi më 17.12.1916 në Plavë, ndërsa vdiq më 6 gusht 1993 në Prishtinë.
Kreu gjimnazin më 1936 në Pejë, fakultetin e veterinarisë në Beograd, ku doktoroi më 1959.
Si gjimnazist ka shkruar romanin Vendeta – hakmarrja
Gjatë studimeve është burgosur tri herë, sidomos kur kundërshtoi traktin për shpërnguljen e shqiptarëve në Turqi.
Në vitin 1940 qëndroi në burgun famëkeq të Glavinjaqës në Beograd, nga u lirua në prag të kapitullimit
të Jugosllavisë mbretërore.
Më 1942 burgoset në Kullën e Sheremetit, për shkak të bashkëpunimit me Lëvizjen antifashiste.
Në fund të vitit 1943 u bashkohet aradheve partizane, si redaktor i gazetës ilegale Lirija.
Pas luftës Esad Mekuli ishte kryeredaktor i revistës letrare Jeta e re 1949-1972, e cila kultivoi penat e reja letrare; kryetar i parë i Shoqatës së Shkrimtarëve të Kosovës; kryetar i parë i Akademisë së Shkencave dhe të Arteve të Kosovës 1975-1970, anëtar me korrespondencë i disa akademive republikane në ish–Jugosllavi; kryeredaktor për Kosovën në Redaksinë e Eciklopedisë së Jugosllavsë, dy vëllimet e së cilës janë botuar edhe shqip.
Ka përkthyer vepra letrare nga serbokroatishtja në shqip dhe anasjelltas disa vepra letrare e antologji të poezisë shqipe .
Poezitë e Esad Mekulit janë përkthyer në gjuhët serbe, kroate, sllovene, maqedonase, hungareze, italiane etj.
Janë prezantuar në të gjitha antologjitë e poezisë shqipe, por edhe në ato botërore.
Esad Mekuli ka shkruar edhe me pseudonimet Sat Nokshiqi dhe Sat Hoxha.
Veprat letrare të Esad Mekulit janë :
Për ty, Prishtinë, 1955, 1963, 1967
Dita e re, Prishtinë, poezi për të rinj, 1966
Avsha Ada, Prishtinë, 1971
Vjersha, Prishtinë, 1973
Brigjet, Prishtinë, 1981
Rini e kuqe, Prishtinë, 1984
Në mes të dashurisë dhe urrejtjes, Tiranë, 1986
Dita që nuk shuhet, Prishtinë, 1989
Qëndresë urtësie, ASHAK, Prishtinë, 1996