Τι νέα από τις Βρυξέλλες; ...



ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Κάποιος να τους µιλήσει. Στην κυβέρνηση για να µη θριαµβολογεί.

Η απόφαση της Συνόδου Κορυφής δεν ήταν «επιβράβευση»: λίγο πριν από τη χρεοκοπία η ευρωζώνη δίνει ακόµη µια ευκαιρία και ταυτόχρονα ανεβάζει τον πήχυ των υποχρεώσεων. Και στη Ν.∆. για να µη φέρει πάλι την καταστροφή. Η απόφαση δεν ήταν «αυτονόητη»: χρειάστηκε δουλειά και η ίδια ήταν απούσα.

τι πήραµε στις Βρυξέλλες; αυτά που... θέλαµε – τόσο απλά. αλλά και αυτά που δεν θέλαµε. τόσο απλούστερα. Και πια οι δανειστές δεν παίζουν.

Η υποχρέωση για τα 50 δισ. ευρώ σηµαίνει µείωση χρέους κατά 22 µονάδες. Μπορεί να τα βρει η κυβέρνηση; Η ίδια διαφήµιζε ότι η κρατική περιουσία πλησιάζει τα 300 δισ. – ας πουλήσει. τόσο ωµά. Η διαρκής προσαρµογή στο Σύµφωνο γιατο ευρώσηµαίνει µείωση µισθών καισυντάξεων, ώστε να σβήσουν οι πέραν του ευρωπαϊκού µέσου όρου αυξήσεις της δεκαετίας. Μπορεί η κυβέρνηση να το επιβάλει; πρόβληµά της. Η οικονοµική διακυβέρνηση σηµαίνει κοινή πολιτική στη φορολογία, την ασφάλιση και την εργασία. Μπορεί το πολιτικό σύστηµα να προσαρµοστεί σε τόσο αυστηρούς κανόνες; ας κόψει τον λαιµό του. Η δυνατότητα αγοράς οµολόγων από τον ευρωπαϊκό µηχανισµό προαναγγέλλει ότι θα σταµατήσει να δέχεται ο τρισέ τα ελληνικά οµόλογα. είναι σε θέση το τραπεζικό σύστηµα να βρει αλλιώς ρευστότητα; ας µη βρει.

από αυτήν την άποψη, τα νέα από τις Βρυξέλλες είναι καθαρά. πρώτα η ελληνική οικονοµία θα αποδεικνύει εµπράκτως ότι προσαρµόζεται και µετά θα έρχεται το φιλί της ζωής. οι Κοινοτικοί αλλάζουν τους όρους του δανείου των 110 δισ. µόνον επειδή η ελλάδα θα αλλάξει τους ρυθµούς ανάκτησης της ευχέρειας να το αποπληρώσει. Λογιστικά µια χαρά βγαίνει. αλλά βγαίνει και πολιτικά; ίσως. αρκεί η Ν.∆. να κινηθεί υπεύθυνα. Και η κυβέρνηση αυτήν τη φορά να µιλήσει µε ειλικρίνεια. Να καταθέσει ένα θαρραλέο σχέδιο πορείας, µε χρονοδιάγραµµα. Να κάνει έστω και τώρα δίκαιη κατανοµή βαρών, φορολογώντας τον πλούτο και να δεσµευτεί για δίκαιη διανοµή του κέρδους – αν υπάρξει. πάνω απ’ όλα: να εµπνεύσει για να πείσει. αν διολισθήσει σε αυτοϊκανοποίηση και ρητορική «επιτυχίας», απλώς θα θυµίσει ό,τι έλεγε ο άγγλος ιστορικός αλαν τέιλορ: «εµαθε από τα λάθη του παρελθόντος πώς να κάνει νέα λάθη».
tanea.gr